بخیه عمل بینی یکی از بخش های مهم در پایان جراحی بینی است که به بسته شدن برش ها و ترمیم مناسب پوست کمک می کند. نوع بخیه، محل قرارگیری آن به تکنیک جراحی بینی و شرایط بینی بیمار بستگی دارد. بعضی بخیه ها روی پوست بینی قرار می گیرند و برخی دیگر داخل بینی استفاده می شوند. مراقبت صحیح از محل بخیه می تواند احتمال عفونت، التهاب، باز شدن زخم و باقی ماندن جای بخیه را کاهش دهد. آشنایی با روند ترمیم و زمان کشیدن بخیه ها نیز به بیمار کمک می کند دوران نقاهت را با آرامش بیشتری پشت سر بگذارد.

 

بخیه عمل بینی

 

بخیه عمل بینی بعد از چند روز جوش می خورد؟

بخیه جراحی بینی معمولا طی چند روز باعث نزدیک نگه داشتن لبه های زخم می شود، اما جوش خوردن کامل بافت در مدت کوتاهی اتفاق نمی افتد. پوست معمولا در روزهای ابتدایی شروع به ترمیم می کند و استحکام زخم در هفته های بعد افزایش می یابد. بخیه های پوستی اغلب حدود 5 تا 7 روز پس از جراحی برداشته می شوند، زیرا ماندن طولانی آنها می تواند رد نخ را روی پوست بیشتر کند. با این حال، زمان دقیق کشیدن بخیه به محل برش، سرعت ترمیم و نظر جراح بستگی دارد. ترمیم عمقی بافت ها نیز ممکن است چندین هفته یا بیشتر ادامه داشته باشد.

جهت دریافت مشاوره با دکتر طهماسبی فرم ذیل را پر کنید.

انواع بخیه عمل بینی

بخیه عمل بینی را می توان بر اساس محل استفاده و نوع نخ به چند گروه تقسیم کرد. بخیه های قابل جذب معمولا در قسمت های داخلی بینی یا لایه های عمقی پوست استفاده می شوند و به مرور زمان توسط بدن جذب می شوند. در مقابل، بخیه های غیر قابل جذب بیشتر برای بستن برش های پوستی، به ویژه در جراحی بینی باز، کاربرد دارند و باید در زمان مشخص توسط جراح برداشته شوند. از نظر روش دوخت نیز ممکن است بخیه ها به صورت ساده، ممتد یا تکنیک های ظریف تر استفاده شوند. انتخاب نوع نخ و روش بخیه به تشخیص جراح بستگی دارد.

مراحل بخیه کردن بینی

پس از پایان بخش اصلی جراحی، جراح ابتدا محل برش ها را بررسی و از نبود خونریزی قابل توجه اطمینان حاصل می کند. سپس لایه های مختلف بافت، در صورت نیاز، با نخ مناسب به یکدیگر نزدیک می شوند. در جراحی بینی باز، برش ایجاد شده در ناحیه کلوملا با دقت زیادی بسته می شود تا لبه های پوست در وضعیت مناسبی قرار بگیرند. بخیه عمل بینی باید به اندازه ای محکم باشد که زخم را ثابت نگه دارد، اما فشار بیش از حدی به پوست وارد نکند. در پایان نیز محل جراحی تمیز می شود و اقدامات لازم برای محافظت از زخم انجام می گیرد.

بخیه عمل بینی را کی می کشند؟

زمان کشیدن بخیه عمل بینی به نوع نخ و محل قرارگیری آن بستگی دارد. اگر بخیه های روی پوست از نوع غیر قابل جذب باشند، معمولا جراح آنها را حدود 5 تا 7 روز بعد از عمل خارج می کند. در برخی افراد ممکن است این زمان کمی کوتاه تر یا طولانی تر باشد. بخیه های قابل جذب نیازی به کشیدن ندارند و به تدریج در بدن تجزیه می شوند. لازم است بیمار برای برداشتن بخیه به جراح مراجعه کند و خودش اقدام به بریدن یا کشیدن نخ نکند، زیرا این کار می تواند باعث آسیب به زخم یا ایجاد عفونت شود.

آیا بخیه های داخل بینی هم کشیده می شوند؟

خیر، همه بخیه های داخل بینی نیاز به کشیدن ندارند. بسیاری از بخیه های داخلی از نخ های قابل جذب ساخته می شوند و پس از مدتی خود به خود تجزیه می شوند. با این حال، در بعضی شرایط ممکن است جراح از نخ غیر قابل جذب استفاده کند که باید در زمان تعیین شده بررسی و خارج شود. باقی ماندن تکه ای از نخ یا مشاهده آن در داخل بینی لزوما نشانه مشکل نیست، اما بهتر است بیمار آن را دستکاری نکند.

مراقبت از بخیه های عمل بینی

  1. محل بخیه را تمیز و خشک نگه دارید و طبق دستور جراح آن را شستشو دهید.
  2. برای تمیز کردن زخم از مواد ضدعفونی کننده یا پمادهای نامشخص بدون توصیه استفاده نکنید.
  3. بخیه عمل بینی را با دست لمس، جابه جا یا جدا نکنید.
  4. از وارد کردن فشار به بینی و ضربه خوردن به محل جراحی جلوگیری کنید.
  5. تا زمان بهبود زخم، از فعالیت های سنگین و ورزش شدید دوری کنید.
  6. در صورت تجویز دارو یا پماد، مقدار و زمان مصرف را دقیقا رعایت کنید.
  7. پوسته های اطراف بخیه را با ناخن جدا نکنید.
  8. برای کشیدن بخیه های غیر قابل جذب در زمان تعیین شده به جراح مراجعه کنید.
  9. در صورت افزایش قرمزی، ترشح چرکی، خونریزی یا باز شدن زخم، جراح را مطلع کنید.

چرا جای بخیه های عمل بینی باقی می ماند؟

باقی ماندن جای بخیه عمل بینی می تواند دلایل مختلفی داشته باشد و همیشه به معنای انجام نادرست جراحی نیست. محل برش، ضخامت پوست، نوع نخ، مدت باقی ماندن بخیه و ویژگی های ترمیمی بدن از عوامل موثر هستند. در افرادی که پوست ضخیم تر یا مستعد ایجاد اسکار دارند، احتمال مشخص ماندن جای زخم بیشتر است. کشیدن دیرهنگام بخیه های پوستی نیز ممکن است رد نخ ایجاد کند. همچنین عفونت، باز شدن زخم، کشش پوست یا مراقبت نامناسب می تواند ظاهر اسکار را تغییر دهد. معمولا جای بخیه در ماه های نخست پررنگ تر است و با گذشت زمان به تدریج کمرنگ تر می شود. محافظت از زخم در برابر آفتاب نیز اهمیت زیادی دارد.

علائم باز شدن بخیه های بینی بعد از عمل

باز شدن بخیه های بینی ممکن است با نشانه هایی مانند جدا شدن لبه های زخم، مشاهده شکاف در محل برش، خونریزی تازه یا ترشح از محل بخیه همراه باشد. افزایش درد، قرمزی و تورم غیر معمول نیز می تواند نشانه وجود مشکل در روند ترمیم باشد، به ویژه اگر همراه با ترشح بدبو یا چرکی باشد. البته مشاهده مقدار کمی خون خشک شده یا ترشحات محدود در روزهای ابتدایی لزوما به معنای باز شدن زخم نیست. در صورت مشاهده شکاف واضح یا تغییر ناگهانی در وضعیت بخیه عمل بینی، بهتر است بیمار بدون دستکاری محل، آن را به جراح نشان دهد.

آیا کشیدن بخیه بعد از عمل بینی درد دارد؟

کشیدن بخیه عمل بینی معمولا یک اقدام کوتاه و قابل تحمل است و بیشتر افراد درد شدیدی هنگام انجام آن احساس نمی کنند. ممکن است هنگام خارج کردن نخ کمی سوزش خفیف ایجاد شود. میزان ناراحتی به محل بخیه، حساسیت پوست و شرایط ترمیم زخم بستگی دارد. اگر نخ برای مدت بیشتری از زمان مناسب باقی مانده باشد یا اطراف آن التهاب ایجاد شده باشد، خارج کردن آن ممکن است کمی ناراحت کننده تر شود.

عوارض باقی ماندن نخ بخیه چیست؟

باقی ماندن نخ بخیه، به ویژه اگر از نوع غیر قابل جذب باشد، می تواند باعث التهاب موضعی، قرمزی، حساسیت یا ایجاد برجستگی کوچک در محل ورود نخ شود. گاهی بدن به نخ واکنش نشان می دهد و یک توده کوچک التهابی اطراف آن ایجاد می کند. باقی ماندن نخ در شرایط نامناسب همچنین می تواند احتمال عفونت یا ترشح از محل بخیه را افزایش دهد. البته نخ های قابل جذب معمولا چنین مشکلی ایجاد نمی کنند و برای باقی ماندن موقت در بافت طراحی شده اند. اگر پس از زمان تعیین شده هنوز بخیه قابل مشاهده است، بیمار نباید خودش آن را بیرون بکشد و بهتر است برای معاینه به جراح مراجعه کند.